فرنگیس

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

فرنگیس (جمع فرنگیس‌ها)

  1. از اسم‌های قدیمی از واژه فره + گیس از زبان پهلوی گرفته شده که به معنای موی فراوان و پرپشت (فره= فراوان زیاد + گیس=موی سر) می‌باشد و در گذر زمان به فرنگیس تغییر داده شده است.

فرنگیس . [ ف َ رَ ] (اِخ ) نام دختر افراسیاب که در عقد نکاح سیاوش بود. (برهان ). دختر افراسیاب و زن سیاوش . (ولف ) : فرنگیس بهتر ز خوبان اوی نبینی به گیتی چنان روی و موی . فردوسی

از فرنگیس و کتایون و همای باستان رانام و آوا دیده ام . خاقانی