قر

فارسی

اسم

(قِ)

1. ادا و اطوار، پیچ و تابی که به بدن می‌دهند:

   قر تو کمرم فراوونه، نمی‌دونم کجا بریزم!

صفت

(قُ)

1. مبتلا به ورم بیضه:

   سر دستمال را به کمربندش می‌بست و پولها را میان پاهایش آویزان می‌کرد. آن‌وقت درحالی‌که میان پاهایش مثل آدم‌های قر بالا آمده بود، توی بازارچه راه می‌افتاد.

صفت

(قُ)

1. فرو رفته:

   لعنتی! گلگیر ماشینمو قر کردی!