لوت

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. سازی است که در ایران به نام عود معروف می‌باشد. پیانونوازان فرانسوی در قرون ۱۷ و ۱۸ م. برای این ساز قطعات سبکی می‌ساختند که بعدها تحت عنوان پرلود، کورانت، ساراباند، کاوت، ژیگ و غیره ظاهر شد.
  2. خوراک، غذا، خوردنی.
  3. پسر ساده، امرد، تاز.

صفت[ویرایش]

  1. برهنه، عریان.

کردی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. بینی، دماغ