پرش به محتوا

محل

از ویکی‌واژه

توس۱۰۹ توکافی ۹گلستان‌شرقی‌۱۰پلاک‌۳۴

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

اسم[ویرایش]

محل

  1. بخشی از فضا که در آن کسی یا چیزی قرار می‌گیرد یا کاری انجام می‌شود؛ جا، مکان.

مصدر لازم[ویرایش]

  1. خشکسالی، رسیدن زمین را، قحط زده شدن.
  2. سعایت کردن نزد سلطان.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین