مرد

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(مَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. از فارسی میانه mard از فارسی باستان Martya

اسم[ویرایش]

  1. مقابل زن.

جمع[ویرایش]

  1. مردان.
  2. کنایه از: شجاع، دلیر، بخشنده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مَ رَ دّ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

ریشه ی واژه ی مرد از مُردن است . زیرا زایندگی ندارد. مرگ نیز با مرد هم ریشه است.

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. بازگردانیدن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. رد، بازگشت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مُ) (اِم

  1. مردن، مرگ.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. مرد

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

maschio

اسم[ویرایش]

uomo

انگلیسی
manlike