پرش به محتوا

مسجد

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ مسجد دارد

آوایش[ویرایش]

اسم[ویرایش]

مسجد

  1. جایی که مسلمانان در آن نماز می‌خوانند یا مراسم دینی انجام می‌دهند.
  2. در باور ملسمانان خانه خدا، محل عبادت. اما مفهوم باستانی آن از بن و جد غافل زیستن است، از اجداد غفلت زده بودن است و از دو کلمه مَس- جد تشکیل شده و مس را باید همان مست تلقی نمود، جد نیز نیاکان است و مفهوم کلی اصطلاح مردم یا جماعت خواب زده است.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

  • پارسی باستان
  1. از مزگت فارسی باستان.

مَزگِت به معنی خانه‌ی بزرگ که در زبان تازی بگونه ی « مسجد » درآمد . فریدون جنیدی در این باره این واژه می نویسد : بت پرستان تازی سجده نداشتند ، و نیایش آنان بت ها را ، با کوبیدن دو سنگ بیکدیگر انجام می گرفت ، چون مزگت فارسی ( که هنوز در کردی مِزگُوت ، و در تالشی مَزگَت خوانده می شود ، و در نوشته های نخستین همه جا « مَزگتِ آدینه » بجای « مسجد جامع » آمده است ) ، در زبان بگونه ی مسجد در آمد ، از آن « سَ جَ دَ » را برآوردند .


––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین