پرش به محتوا

نماز

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /نَماز/

اسم[ویرایش]

نماز

  1. عبادت، پرستش. به زبان عربی الصلاة.
    خردمند و کُندآور و سرفراز/ چرا بسته را بُرد باید نماز «فردوسی»
  2. عبادت مخصوص مسلمانان که بر طبق نص صریح قرآن کریم در هر روز پنج نوبت بر مسلمانان واجب گردید است. این پنج نوبت را با نام‌های نماز صبح، نماز ظهر، نماز عصر، نماز مغرب و نماز عشاء می‌شناسند.

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین/ شاهنامه

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • /نَم/آز/

اسم مرکب[ویرایش]

نماز

  1. مترادف کمی اشک چشم با حالت خضوع و خشوع؛ که از دو کلمه نم - آز شکل گرفته است. مقداری نمک اشک.
    نَم آز چَکِد.
    کم نم کشیده.