مقبل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /مُقبِل/

صفت[ویرایش]

مقبل

  1. خوش‌بخت، خوش‌اقبال.
  2. روی آورنده، روکننده به چیزی صاحب اقبال.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /مُغ/بُل/

اسم مرکب[ویرایش]

مغبل

  1. تقسیم کننده، قسمت یا بخش‌بخش کننده چیزی یا کسی مانند زمین یا برده.
    مغبل ممکن است از دو بخش مُغ - بُل شکل گرفته باشد، و کنایه از آن به زبان معیار باستان، مغی که مسئول یا مدیر بخش اموال منقول یا غیرمنقول است.


منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین