من

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /مَن/

Nuvola apps bookcase2.png ضمیر[ویرایش]

من

  1. ضمیر شخص منفصل، اول شخص مغرد.
  2. (روان‌شناسی): یکی از سه بخش روان در نظریه روانکاوی مقابل من‌ برتر و نهاد.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

  1. از واحدهای سنتی برای وزن که مقدار آن در زمان‌ها و مکان‌های مختلف، متفاوت بوده است، اغلب برابر با سه کیلوگرم.
  2. سوراخی وسط شاهین ترازو که زبانه ترازو را از آن بگذرانند.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

م۵

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین