منبر

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مِ یا مَ بَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. کرسی پله دار که واعظ هنگام سخنرانی بالای آن می‌نشیند.

جمع[ویرایش]

منابر. ؛بالای ~ رفتن (کن.)

  1. الف - نصیحت کردن، موعظه کردن. ب - غیبت کردن از کسی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
tribune