مند

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(مَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پساوند که در آخر کلمه درمی آید و معنی صاحب و دارنده را می‌رساند مانند: ارجمند، خردمند، دانشمند، هنرمند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

مُنْدَ :(monda) در گویش گنابادی یعنی خسته

مِنْد :(mend) نام یکی از روستاهای گناباد که پایتخت سفال خراسان محسوب میگردد.

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
querulous