پرش به محتوا

مُر

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

بهاری

آوایش

/مُر/

صفت نسبی

مُر

پهلوان، جنگجو، مبارزی که با شکم سیر همه موانع را از میان برمی‌دارد.
پرستیدن مهرگان دین اوست/ تن‌ آسانی و خوردن آیین اوست. «فردوسی»

همسان نوشت‌ها

مر، مِر، مَر

منابع

فرهنگ شمس

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=مُر&oldid=903427»