پرش به محتوا

ورع

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

عربی

آوایش

/وَرَع/

صفت

ورع

پرهیزگاری، پارسایی، و بالاترین مرحلهٔ تقوا و به معنی ترک کارهای مباح با انگیزه ترس از وقوع گناه.
به آب دیده بشوئیم خرقه‌ها از مَی...‌..که موسم ورع و روزگار پرهیزست (حافظ)

زبان دیگر

بهاری

فعل

به معنی دهنده، و به تصریح بدهد.
اگهَ ورع!؟
اگه بده!؟

مترادف‌ها

ورَگ، ورَگن

منابع

فرهنگ لغت معین
پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=ورع&oldid=831692»