پرش به محتوا

می

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]
مَی یا همان شراب

ریشه‌ لغت

[ویرایش]

اوستایی و پهلوی

جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ می دارد

آوایش

[ویرایش]
  • /مَی/

اسم

[ویرایش]

می

  1. شراب، شراب انگور.
    به می در همی تیغ بازی کند ..... میان یلان سر فرازی کند
  2. میَّ: در گویش گنابادی یعنی می‌آید ، خواهد آمد.
  3. مِمَیِ: در گویش گنابادی یعنی میخواهید، دوست دارید، علاقه داشتید، علاقه دارید.
  4. ریشه‌شناسی واژهٔ «مِی» را به‌صورت کوتاه و سپس فهرست منابع معتبر (کتابی) را یک‌جا و مرتب در پایان می‌آورم؛ دقیقاً مطابق خواستهٔ شما. --- جمع‌بندی نهایی ریشه‌شناسی «مِی» مِی (شراب) در فارسی نو ← از پهلوی mē / my ← مرتبط با اوستایی maiδya- / maēθa- ← از ریشهٔ هندواروپایی *medhu- به‌معنای «عسل، نوشیدنی شیرین/مست‌کننده». هم‌ریشه با: سانسکریت madhu انگلیسی mead یونانی باستان μέθυ (methu) اسلاوی medъ- («عسل») --- 📚 فهرست منابع معتبر (کتابی) (به‌صورت تفکیک‌شده و استاندارد کتاب‌شناسی) --- ۱. منابع اوستایی و ایرانی باستان Bartholomae, Christian. Altiranisches Wörterbuch. Berlin: 1904. Mayrhofer, Manfred. Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen (EWA). Heidelberg. Lubotsky, Alexander. Indo-Iranian Etymological Dictionary (IIED). Hoffmann, Karl. Aufsätze zur Indoiranistik. Wiesbaden. --- ۲. منابع پهلوی (فارسی میانه) MacKenzie, D. N. A Concise Pahlavi Dictionary. London: 1971. Frye, R. N. The History of Ancient Iran. فره‌وخی، ابوالقاسم. فرهنگ فارسی میانه (پهلوی) به فارسی. J. de Menasce. Études sur le Bundahisn. --- ۳. منابع فارسی، ریشه‌شناسی و دستور تاریخی حسن‌دوست، علی‌اشرف. فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی. ژیلبر لازار. دستور تاریخی زبان فارسی. مهری باقری. ریشه‌شناسی زبان فارسی. دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامهٔ دهخدا (مدخل «مِی»). انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن (مدخل «مِی»). --- ۴. منابع هندواروپایی Pokorny, Julius. Indogermanisches etymologisches Wörterbuch. Bern. Mallory, J. P., & Adams, Douglas. The Oxford Introduction to Proto-Indo-European and the Proto-Indo-European World. Oxford. Beekes, R. S. P. Comparative Indo-European Linguistics: An Introduction. Fortson, Benjamin W. Indo-European Language and Culture. --- ۵. منابع سانسکریت و ودایی Monier-Williams, Monier. A Sanskrit-English Dictionary. Oxford. Macdonell, A. A. A Practical Sanskrit Dictionary. Oxford. Oldenberg, Hermann. Die Religion des Veda. Griffith, R. T. H. The Hymns of the Rigveda. --- ۶. منابع ایران‌شناسی و اسطوره‌شناسی Boyce, Mary. Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices. Nyberg, H. S. Die Religionen des alten Iran. West, M. L. Indo-European Poetry and Myth. Anthony, David. The Horse, the Wheel, and Language. --- ۷. منابع فارسی مرتبط با تاریخ و ادب فارسی صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران. دکتر احمد تفضلی و دکتر ژاله آموزگار. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. داریوش آشوری. فرهنگ علوم انسانی (اشاره به ریشهٔ «مِی»). ---
  • سنگسری

اسم

[ویرایش]

مُی

  1. مادر.



ترجمه

منابع

[ویرایش]