پر

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(پُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. سرشار، انباشته.
  2. تمام، کامل (ماه)
  1. پیشوندی است که بر سر اسم یافعل می‌آید و صفت می‌سازد. مانند پُرآب، پُرکار.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(پَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. پر

آوایش[ویرایش]

[pær]

برگردان‌ها[ویرایش]


اسم[ویرایش]

  1. بال مرغ، آن چه بر تن پرندگان روید. ؛~ و بال گرفتن شاد شدن، به شوق آمدن. ؛~ و بال کسی را گرفتن از او حمایت کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. پریدن، پریدن با اسب.
  2. پرواز.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

و پا قرص (~. قُ)

  1. گوشة شال، روس

ریشه[ویرایش]

  1. بخش پایین دامنة لباس. ؛به ~و پای کسی پیچیدن با ایرادها یا آزارهای پیاپی کسی را به ستوه آوردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. پرتو: شعاع، پرتو.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

صفت مرکب[ویرایش]

  1. نیرومند.
  2. پابرجا، استوار.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

و بال (پَ رُ)

مصدر لازم[ویرایش]

  1. توانایی، قدرت.
  2. بال و پر.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

زبان ریختن (پَ رِ زَ. تَ)

  1. کنایه از: خاموش شدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

صفت[ویرایش]

  1. پر، پُر

آوایش[ویرایش]

[por]

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

pennapiuma

صفت[ویرایش]

pieno

folto

saturo

traboccante

ripieno

اسم[ویرایش]

spicchio

انگلیسی
topful