پرک

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(پِ)

اسم[ویرایش]

  1. بوی پیه گندیده.
  2. بوی ظرف چرب ناپاک شسته و مانند آن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(پَ رَ)

(اِمصغ.)

  1. پر کوچک.
  2. چیزی مانند تا

جمع[ویرایش]

  1. پلک.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. ستارة سهیل.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
fin