پنجره

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /پَنجَرِه/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

پنجره

  1. (ساختمان): هر نوع گشودگی، بویژه در دیوار ساختمان، برای ورود نور و هوا که معمولا از قاب‌های شیشه‌دار تشکیل می‌شود و می‌توان آن را باز و بسته کرد. هر چیز مشبک.
  2. ساختاری در دیوار اتاق، ساختمان یا وسیلة نقلیه برای وارد شدن روشنایی، هوا یا هر دو و دیده شدن قضای بیرون یا درون.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین