پنجره
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /پَنجَرِه/
اسم
[ویرایش]پنجره
- (ساختمان): هر نوع گشودگی، بویژه در دیوار ساختمان، برای ورود نور و هوا که معمولا از قابهای شیشهدار تشکیل میشود و میتوان آن را باز و بسته کرد. هر چیز مشبک.
- ساختاری در دیوار اتاق، ساختمان یا وسیلة نقلیه برای وارد شدن روشنایی، هوا یا هر دو و دیده شدن قضای بیرون یا درون.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن
- فرهنگ لغت معین
- لغتنامه دهخدا