پرش به محتوا

چاقو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

پهلوی

اسم

[ویرایش]
  1. آلتی مرکب از تیغة فولادین که به دسته‌ای وصل است و آن برای بریدن و تراشیدن به کار رود. ؛~ی بی‌دسته ساختن کنایه از: کار ناتمام و بی‌ارزش کردن.
  2. چاقو/چاکو ) با واژگانِ ( چَکو و چَکوش ( چَکُش ) ) نیز سنجیدنی است. به تاربرگِ واژه یِ ( چَکُش ) مراجعه کنید. واژه ( چاقو/چاکو ) برگرفته از واژه اوستایی ( اَکو ) به چمِ ( ابزارِ تیز و بُرنده ) است؛ چنانکه در رویه یِ 36 و 37 از نبیگِ ( فرهنگِ واژه های اوستا ) آمده است

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ فارسی معین

برگردان‌ها

[ویرایش]
ایتالیایی

اسم

[ویرایش]

coltello

انگلیسی
whittle