کلید

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • یونانی

آوایش[ویرایش]

  • /کِلید/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

کلید

  1. ابزاری که با آن قفل را باز و بسته کنند.
  2. (برق): وسیله‌ای برای قطع و وصل جریان الکتریسیته، وسایل برقی.
  3. (موسیقی): علامتی که در سمت چپ خط‌های حاصل می‌گذارند تا نام نت‌ها از روی آن خوانده شود.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین