کند

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~.)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. کنت:

پسوند[ویرایش]

  1. محل و موضع و قریه و شهر و آن به صورت پسوند در اسامی امکنة ماوراءالنهر دیده می‌شود: اوزکند.

صفت مفعولی[ویرایش]

  1. در ترکیبات به معنی «کنده» آید.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

و کوب (کَ دُ)

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. اضطراب، تشویش، آشوب.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(کُ)

  1. مقابلِ تیز و تند.
  2. کودن و نادان.
  3. دلیر و پهلوان.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(کَ)

اسم[ویرایش]

  1. جراحت، ریش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. گریز.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. کنده و چوب ستبری که بر پای اسیران و مجرمان می‌بستند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

کُنْدَ :(konda) در گویش گنابادی به معنی چوب هیزم میباشد.

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
unready