اسناد گِلی به خط میخی که پرداخت وجه و یا مواجب دستههای گوناگون کارکنان میباشد که بنام «کورتش» خوانده شدهاند.[۱].
کورتش با اصطلاحات برده، بندک، مریکه، لیپامه و لوگالامش که همگی به معنی بردگان هستند[۲]. همسان تلقی شده؛ ولی کورتش میتواند به معنی کارگر روز مزد نیز باشد.
کورتش ممکن است به دو بخش کور - تش تجزیه شود، از بخش دوم آن یعنی تَش که به معنی قبیله توصیف شده، میتوان یک بخش کورتش را به قبیله کارگران یا گروه کارگران توصیف نمود.
↑کورتشها به کارهای ساختمانی پایتخت هخامنشیان مشغول بودهاند و به دستههای بزرگ از ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر تقسیم شده و غالبا تقسیمات ایشان تجدید میشد در میان اینان شبانان و صاحبان پیشههای گوناگون وجود داشتند.
