گین
فارسی
[ویرایش]ریشه شناسی
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- [گِین]
پسوند
[ویرایش]
گین
- جزء پسین بعضی از کلمههای مرکب مثل خشمگین، شرمگین و به معنی آلوده، دارنده، همراه.
- .
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن: ISBN 964-6961-95-9
- تاریخ ماد: ISBN 964-445-106-6