یزدان

فارسی

ریشه‌ لغت

• گیرش‌شده از بهاری: یازدان

آوایش

• /یَزدان/

اسم‌خاص

یزدان

1. خدا، خداوند.
2. (ادیان)‎: در مذاهب ثنوی، خدای خیر و نیکی ایزد، مقابل اهریمن.

   همه دست بر روی گریان زنیم/ همه داستان‌ها ز یزدان زنیم «فردوسی»

---

منابع

• فرهنگ لغت معین/ شاهنامه