complaisant

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انگلیسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از فرانسوی complaisant (میل به شاد کردن)، از complaire، از لاتین complacēre، حال ساده معلوم complaceō، از com- (با) + placeō (لذت بردن).

تلفظ[ویرایش]

، /kəmˈpleɪzənt/

صفت[ویرایش]

complaisant (نسبی more complaisant, عالی most complaisant)

  1. باادب
  2. مهربان
  3. خوش‌خو، خوش‌معاشرت، خوش‌رفتار

نکات کاربردی[ویرایش]

  • complaisant با complacent اشتباه نشود.

هم‌خانواده[ویرایش]

ترجمه[ویرایش]