آبیاری‌غرقابی

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /آبیاریِ/غَرقابی/

اسم مرکب

آبیاری‌غرقابی

1. (کشاورزی): نوعی آبیاری که در آن، آب به ارتفاع چند سانتی‌متری در کرت‌ها باقی می‌ماند و به تدریج در خاک نفوذ و محیط ریشه را خیس می‌کند.
2. حوزه: [کشاورزی-زراعت و اصلاح نباتات]: نوعی آبیاری که در آن زمین کشاورزی غرق آب می‏شود.

مترادف‌ها

• آبیاری بارانی، آبیاری دائمی، آبیاری سبک، آبیاری فصلی، آبیاری قطره‌ای

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن

«آبیاری غرقابی» هم‌ارزِ «flood irrigation»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸