آب‌شناس

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

شِ

اسم[ویرایش]

آب+شناس

  1. (فیزیک) کسی که محل آب‌های زیرزمینی را می‌شناسد و می‌داند کدام نقطه آب دارد و برای حفر قنات یا کندن چاه مناسب است.
  2. [قدیمی] کسی که بر بالای کشتی می‌رفته و گرداب‌ها و حرکت موج‌های دریا را خبر می‌داده و راهنمای کشتی بوده.
  3. کسی که متخصص در علم واکنش‌های شیمیایی، فیزیکی، و زیستی آب است.
  4. قاعده‌دان.
  5. دارای توانایی و مهارت در دانش و علوم.
  6. حقیقت‌شناس.

صفت[ویرایش]

  1. (فیزیک) کسی که محل آب‌های زیرزمینی را می‌شناسد و می‌داند کدام نقطه آب دارد و برای حفر قنات یا کندن چاه مناسب است.
  2. [قدیمی] کسی که بر بالای کشتی می‌رفته و گرداب‌ها و حرکت موج‌های دریا را خبر می‌داده و راهنمای کشتی بوده.
  3. کسی که متخصص در علم واکنش‌های شیمیایی، فیزیکی، و زیستی آب است.
  4. قاعده‌دان.
  5. دارای توانایی و مهارت در دانش و علوم.
  6. حقیقت‌شناس.

برگردان‌ها[ویرایش]