آر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]دهششده به عربی: عار
آوایش
[ویرایش]- /آر/
اسم
[ویرایش]
آر
ریشه شناسی۲
[ویرایش]- فرانسوی
اسم
[ویرایش]- (ریاضی): واحد اندازهگیری سطح معادل صد متر مربع.
- واحد مقیاس سطح برابر با ۱۰۰ مترمربع.
ریشهشناسی۳
[ویرایش]- عربی
اسم فاعل
[ویرایش]- پسوند فاعلی و آن به آخر مصدر مرخم سوم شخص مفرد ماضی پیوندد و صفت فاعلی را سازد: خریدار، پرستار، فرماندار.
اسم مفعول
[ویرایش]- (پسوند مفعولی): گرفتار، کشتار.
- پسوند اسم مصدر و آن در اصل «تار» است در مصادر مختوم به «تن»، و «دار» است در مصادر مختوم به «دن»: گفتار، دیدار، کردار.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن