پرش به محتوا

آزرده

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /آزُردِه/

صفت مفعولی[ویرایش]

آزرده

  1. زنجیده خاطر، دلتنگ، اندوهگین، آزردن.
  2. (قدیمی): زخمی، مجروح.
    ز خون در کفّش خنجر افسرده بود/ بر و کتفش از جوشن آزرده بود «فردوسی»

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • /آ/زِردِ/

[ویرایش]

'

  1. مترادف زِر زن در زبان فارسی، زرزرو. زمانی صرف می‌گردد که کسی بویژه بچه بدون بهانه دائم گریه کند.
    هم مِی‌شهَ آزِر دِ.
    همیشه زِر میزنه.