آش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [آش]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

اسم

  1. به معنی گشودن، بازکردن در برخی زبان‌ها و گویش‌های ایرانی.
    آش و ش پسوند ویژه زبان کاسی.

فارسی[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

  1. غذای آبدار که از حبوبات و روغن و سبزی و مانند آن درست کنند.
  2. آهار و مایعی که برای دباغی پوست حیوانات به کار برند
  3. آش برای کسی پختن: توطئه‌ای برای کسی ترتیب دادن.
  4. آش همان آش کاسه همان کاسه: وضع به همان منوال است که بود، هیچ تغییر نکرده‌

Nuvola apps bookcase2.png استعاره[ویرایش]

  1. آش را با جاش بردن: کنایه از آدم طمع کاری که علاوه بر آش به کاسه آن نیز نظر دارد، کسی که انتظار بی‌مورد و بیش از حق خود دارد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین