پرش به محتوا

آژده

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • شاهنامه

آوایش[ویرایش]

  • /آژدِه/

صفت مفعولی[ویرایش]

آژده

  1. آژیده، آجیده.
    به داغی جگرشان کنی آژده/ که بخشایش آرد بریشان دده «فردوسی»

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین/ شاهنامه/ فرهنگ شمس

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • /آژْدِ/

صفت[ویرایش]

آژدِ

  1. مترادف گرسنه یا گرسنه‌هست در زبان فارسی، که ممکن است به دو بخش آژ - دِ قابل تجزیه باشد.
    چؤخ آژدِ.
    خیلی گرسنه است.