آگاه

فارسی

ریشه لغت

• پهلوی

صفت

آگاه

1. آنکه از کاری یا خبری با اطلاع است، باخبر، مطّلع. واقف، عارف، هوشیار، بیدار. آگاه.
2. آنکه در امری بینش و بصیرت دارد، دانا.

واژه‌های مشتق شده

• آگاهی، آگاهان، آگاهانه، آگاه‌مند، آگاهاندن، آگاهانیدن، آگاه‌ساختن، آگاه‌شدن، آگاه‌کردن

---

منابع

• فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن