ادله

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَدِلِّه/

اسم مرکب

ادله

1. دلیل‌ها، حجت‌ها. ادلة. جمع دلیل.

   برای اثبات این ادعا، ادله و براهینی بچگانه اقامه می‌نماید. «جمال‌زاده»

کهن‌واژه

1. ادله ممکن است در زبان معیار باستان به صورت اَ - دَل - لِه قابل تجزیه باشد؛ که مفاهیم کهن ادلت راجع به این اصطلاح هم صادق است.

واژه‌های مشتق شده

• ادله اربعه

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین