ارد

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(اُ رْ)

فارسی[ویرایش]

اُرْد :(ord) در گویش گنابادی یعنی جنگجو طلبیدن ، مبارز طلبیدن ، مهلت دهی

اَرِدْ :(ared) در گویش گنابادی یعنی بیاورد ، پس دهد


اَرْد :(ard) در گویش گنابادی (گبری) یعنی فرمانده اردو ، سرلشکر ، رئیس جنگجویان


اِرَدَ :(erada) در گویش گنابادی یعنی توان ، نیرو

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. فرمان، دستور ؛ ~ کسی را خواندن به حرف کسی اهمیت دادن، فرمان کسی را انجام دادن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین