ارد

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(اُ رْ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. فرمان، دستور ؛ ~ کسی را خواندن به حرف کسی اهمیت دادن، فرمان کسی را انجام دادن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین