بهار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فصل بهار

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [بَ/ هار]

اسم[ویرایش]

بهار

  1. اولین فصل سال شامل سه ماه: فروردین، اردیبهشت و خرداد.
  2. نخستین فصل سال خورشیدی. فصل ربیع است؛ یعنی بودن آفتاب در برج حمل و ثور و جوزا. فصل ربیع و آن در بلاد اقلیم چهارم و پنجم و ششم، مدت ماندن آفتاب است در حمل و ثور و جوزا و در اقلیم دوم و سوم مدت ماندن آفتاب در حوت و حمل. (غیاث )
  3. ربیع و آن بودن آفتاب در برج بره و گاو و دوپیکر باشد و آن مشهور است.
  4. گل و شکوفه‌ی هر درخت، عموماً و گل و شکوفه‌ی نارنج و سایر مرکبات.

مصدر لازم[ویرایش]

  1. در فصل بهار، با لشکر در جایی اقامت کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]