پرش به محتوا

بُستان

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /بُست/آن/

اسم[ویرایش]

بُستان

  1. جمع بساتین؛ باغ، باغ میوه، بویژه مزرعه هندوانه و خربزه.
    بستان ممکن است از دو کلمه بُست - آن شکل گرفته باشد، و بُست در شاهنامه نام سرزمینی است.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین