تابستان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محصولات تابستانی

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ تابستان دارد

آوایش[ویرایش]

  • /تابِ/اِستان/

Nuvola apps bookcase2.png اسم مرکب[ویرایش]

تابستان

  1. فصل گرما، زمان تابش و یکی از چهار فصل سال بین بهار و پائیز. هرگاه که آفتاب به اول برج سرطان رسد تا به برج میزان تابستان باشد. موسم گرما را گویند. سپیدبر. صیف.
    تابستان ممکن است به معنی تاب آوردن یا طاقت‌فرسا بودن این فصل از سال به سبب گرمای شدید باشد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین