خانم

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /خانُم/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

خانم

  1. (احترام آمیز): هنگام خطاب به زنان و دختران یا در صحبت کردن از آنان به کار می‌رود. مقابل آقا.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • ترکی

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

  1. منسوب به خان، ارباب.
  2. زن بزرگ زاده.
  3. لقبی محترمانه برای زن‌ها. نامی مغولی است.[۱]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین

پانویس[ویرایش]

  1. خانم ریشه ترکی دارد اما این اصطلاح از آذربایجان تا مغولستان نشر یافته نه بلعکس.