دان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
  1. ریشة دانستن.

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. مفرد امر حاضر از «دانستن»

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. در ترکیبات به معنی «داننده» آید: حساب دان، ریاضی دان. قدردان.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. دانه.
  2. بذر گیاه. ؛ ~ پاشیدن کنایه از: تطمیع کردن و به جانب خود آوردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

کردی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. دان
  1. دندان

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
scabrous