درودن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

(دُ دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. درو کردن، بریدن گیاهان با داس.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. dorudan

فعل[ویرایش]

  1. کنش درو کردن و حاصل برداشتن محصول.
    مگوي آنچه طاقت نداري شنود / كه جو كشته گندم نخواهي درود. «سعدی»

مترادف‌ها[ویرایش]

درو کردن ، حاصل برداشتن

برگردان‌ها[ویرایش]

بن مضارع:درو بن ماضي:درود