زشت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /زِشت/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

زشت

  1. دارای ظاهری ناخوشایند و نازیبا، بدگل؛ بدنما، ناپسند؛ مقابل زیبا.
    زشت هنگام صرف به صورت زش ادا می‌شود و این کلمه پسوند ارزش، ورزش و برخی اصطلاحات نادر است.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن