شعر

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

شِ

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. (ادبی) سخنی که دارای وزن و قافیه باشد؛ سخن منظوم؛ کلام موزون؛ چامه، چکامه، سرواد.
  2. [مجاز] سخن زیبایی که کاربرد عملی ندارد.

برگردان‌ها[ویرایش]


شَ

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. موی انسان یا حیوان؛ مو.
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ شعر دارد

عربی[ویرایش]

شِ

اسم[ویرایش]

  1. شعر، چامه، چکامه

شَ

اسم[ویرایش]

  1. مو