شیرین

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

(صفت نسبی، منسوب به شیر)

  1. [مقابلِ تلخ] دارای مزه شیرین.
  2. [مجاز] دوست‌داشتنی؛ خوشایند: ◻︎ مگر از هیئت شیرین تو می‌رفت حدیثی / نیشکر گفت کمر بسته‌ام اینک به غلامی (سعدی۳: ۹۰۰).
  3. [مجاز] زیبا.
  4. [مجاز] خوش‌سخن.
  5. [مجاز] دارای مزۀ مطبوع؛ گوارا.

۷. [مجاز] عزیز: ◻︎ میازار موری که دانه‌کش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است (فردوسی۲: ۱/۱۰۰).

برگردان‌ها[ویرایش]


قید[ویرایش]

۵. [مجاز] یقینا؛ حتما: شیرین پنجاه سال داشت.

جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ شیرین دارد