عون

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: عِون

آوایش

• /عَون/

صفت

عون

1. یاری، مساعدت، یاور، پشتیبان. مفردِ اعوان.
2. یاری کردن، کمک کردن.

منابع

• فرهنگ لغت معین