مالک

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /مالِک/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

مالِک

  1. آنکه دارای زمین‌های کشاورزی بسیار است و رعیت‌ها و کارگرانی برای او کار می‌کنند، ارباب، صاحب، دارنده، حاکم، پادشاه.
  2. نگهبان دوزخ.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • /مالَک/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

مالَک

  1. خریم، دسته جمعی خریم، از آبا و اجدا خر تشریف داشتیم.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین