هورن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • اوستایی

آوایش[ویرایش]

  • [هور/ نَ]

اسم[ویرایش]

هورن

  1. توصیفی برای این اصطلاح تعریف نشده و از واژه‌های فراموش شده زبان‌اوستایی است.
    محققان زبانشناس آن را با فرن زبان ماد همسان و برابر می‌دانند.

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

اسم

  1. حوزه: [موسیقی]: سازی از دستۀ شیپورها.

منابع[ویرایش]

«هورن» هم‌ارزِ «horn»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰ 


–––––

برگردان‌ها[ویرایش]

·