پار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • [پٰار]

اسم[ویرایش]

پار

  1. چرم دباغی شده.
  2. پر (پریدن)
  3. پرواز، پرش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

قید[ویرایش]

  1. سال گذشته. پارسال

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

صفت[ویرایش]

  1. پاره، قطعه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

پهلوی[ویرایش]

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

صفت[ویرایش]

پار

  1. براق، شفاف، روشن بویژه پوست نژادی خاصی از انسان در گویش بهاری
    چئوخ پارلْلِرِه.
    خیلی برّاقه.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]