چپ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /چَپ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

چپ

  1. ویژگی سمتی که وقتی رو به شمال می‌ایستیم، در غرب واقع می‌شود، مقابل راست.
  2. چشمی که انحراف دارد، لوچ، دوبین، احول، کج، ناراست. طرف چپ، سمت چپ. واژگون، کسی که با دست چپ کار می‌کند.
  3. اصطلاحی سیاسی و آن عنوانی است برای تمام کسانی که در مرام‌های سیاسی خود خواستار دگرگونی‌ها و تحولات انقلابی و تند می‌باشند.

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

  1. واژگون، واژگون شدن اتومبیل، چپ کردن ماشین.
  2. کسی که با دست چپ کار می‌کند، چپ دست.
  3. چِپَ: در گویش گنابادی به معنای برعکس و برخلافِ هم میباشد.

Ambox notice.png استعاره[ویرایش]

  1. چپ افتادن با کسی کنایه از: با کسی بد شدن.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین