پرش به محتوا

کرچک

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /کَرچَک/

اسم[ویرایش]

کرچک

  1. (گیاهی): دانه درشت و روغن‌داری که در گذشته مصرف دارویی داشت و روغن‌کرچک را به عنوان مسهل می‌خورند؛ گیاه این دانه که علفی، یک‌ساله، کاشتنی، و از خانواده فرفیون است.
    کَرچک یا کِرچک ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش کر - چک قابل تجزیه باشد؛ و چَک در هر دو اصطلاح به معنی کشیدن، وزن کردن است.
  2. گیاهی از تیره فرفیون‌ها یک‌ساله‌ و دارای برخی گونه‌های پایا می‌باشد. برگ‌های این گیاه دارای پهنک بزرگ و منفرد و پنجه‌ای شکل و گل‌هایش خوشه‌ای و به طور متقابل با برگ‌های انتهایی ساقه قرار دارد. میوه‌اش کپسول‌دار و پوشیده از خار و شامل سه دانه روغن‌دار. از دانه‌های کرچک روغنی به دست می‌آید که مصارف صنعتی و دارویی دارد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین