پرش به محتوا

کوه

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /کِوه/

اسم[ویرایش]

کوه

  1. (جغرافیا): برآمدگی بزرگ زمین که معمولا جنس آن از سنگ، خاک، و مواد دیگر معدنی است و از تپه خیلی بلندتر و بزرگتر است.
  2. توده بزرگ و برآمده‌ای از زمین که دارای بلندی چشمگیر نسبت به زمین‌های پیرامون خود دارد و از تپه بلندتر.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

  1. پیله ابریشم.
  2. غلاف پنبه، غوزه پنبه.
  3. کوکنار (که غلاف خشخاش است).

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین