abandon

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انگلیسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

فعل[ویرایش]

abandon (سوم شخص مفرد از حال ساده abandons, حال استمراری abandoning, گذشته ساده و اسم مفعولی abandoned)

  1. (با مفعول)

رها کردن کنترل چیزی، واگذار کردن، تسلیم شدن، دست کشیدن

  1. (با مفعول)
  2. ترک کردن، کسی را تنها رها کردن، پشت سر گذاشتن.
    Many baby girls have been abandoned on the streets of Beijing everyday.
    روزانه بسیاری از نوزادان چینی در خیابان‌های پکن سر راه گذاشته می‌شوند.
  3. (کم کاربرد، با مفعول)

اخراج کردن، بیرون کردن، خارج کردن، افکندن

  1. چشم پوشی از ادعای مالکیت چیزی در برابر بیمه کننده.
هم معنی[ویرایش]
عبارت‌های گرفته شده[ویرایش]
عبارت‌های مرتبط[ویرایش]
برگردان در دیگر زبان‌ها[ویرایش]

اسم[ویرایش]

abandon (جمع abandons)

  1. رها کردن همه چیز و پیوستن به جهان طبیعت، آزادی از بندهای زندگی ماشینی و ابزارهای ساخت انسان، آسودگی، بی بند و باری
هم معنی[ویرایش]
ترجمه‌ها[ویرایش]

قید[ویرایش]

abandon (نسبی more abandon, عالی most abandon)

  1. (منسوخ, غیر قابل مقایسه) با آزادی، به تمامی.

فرانسوی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

اسم[ویرایش]

abandon [Term?] (جمع abandons)

  1. واگذاری، رها سازی
  2. رها سازی، ترک
  3. (ناشمردنی)

نادیده گیری (به طور کامل)

  1. ، صرف نظر

عبارت‌های گرفته شده[ویرایش]

رومانیایی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. از واژهٔ فرانسوی abandon

اسم[ویرایش]

الگو:ro-noun

  1. واگذاری، رها کردن، صرف نظر
  2. ادامه ندادن (یک رفتار، عادت و ...)